Auteur: admin (Pagina 3 van 4)

Verschenen in schuttersproat 30, april 2013

Als ik dit schrijf is nog niet duidelijk hoe het programma van de aubade er op 30 april er uit zal zien. Zullen wij dan voor de laatste keer vendelen voor God, Koningin en Vaderland? Of is het de eerste keer voor God, Koning en Vaderland. Het is wel even wennen. Na zoveel jaren Koningin klinkt het woordje Koning best wel raar. Maar daar wil ik het eigenlijk niet over hebben.

Verschenen in Schuttersproat 29, augustus 2012

“Een Marinier die terugkomt uit Indië moet wel iets van marcheren weten. Vlak na zijn terugkomst in 1949 werd hij dan ook gevraagd om commandant te worden van de Schutterij. De “schutter” Jan Dieker. Het standaardvaandel van Onderling Genoegen staat niet voor niets vandaag in deze kerk. De schutterij maakte hem wereldberoemd in Duiven.

Verschenen in Schuttersproat 28, april 2012

Het is maart 2012. Zoals gebruikelijk heeft onze voorzitter een tijdje geleden al gevraagd om weer een stukje te schrijven voor de Schuttersproat. Op zoek naar een geschikt onderwerp kijk ik natuurlijk ook even op www.schutterijonderlinggenoegen.nl.  
Direct springt de kreet “De jeugd heeft de toekomst” uit het scherm naar voren.

Verschenen in schuttersproat 27, augustus 2011

Twittert u al? Wordt u al meegesleurd door gekte van de social media? Bent u al te vinden op Facebook of Hyves? Of je het nou leuk vindt of niet. De moderne snelle media doen ook hun intrede in de traditionele wereld van de gilden en de schutterijen. Voor velen onder ons is dit nog behoorlijk “ver van mijn bed”.

Verschenen in schuttersproat 26, voorjaar 2011

Ik slaap onrustig. Mijn dromen verdwalen naar kermismaandag 2021. Vanochtend de traditionele Eed van Trouw gebracht aan de wereldlijke en geestelijke autoriteiten. De voorzitter van het stadsdeel Duivoort van onze gemeente Arnhem en  een diaken van de parochie Groot Liemers (de pastor had verplichtingen in Babberich) waren naar het kerkplein gekomen om de huldiging in ontvangst te nemen.

Verschenen in Schuttersproat 25, augustus 2010

Toch altijd weer een spannend moment. Aan het einde van een lange, warme, concoursdag stellen de commandanten van de schutterijen zich op om het oordeel van de jury in ontvangst te nemen. Hoe zouden we het er vandaag vanaf hebben gebracht?

Verschenen in schuttersproat 24, voorjaar 2010

Op het moment dat ik dit schrijf hebben “we” net 2 gouden plakken op de 1500 meter in Vancouver binnen. Een geweldige prestatie die gepaard gaat met een bijzondere emotie. De emotie van het winnen is natuurlijk ook bijzonder. Zeker als je dat bereikt na heel veel en heel hard werken en jezelf van alles ontzeggen. Wat daarbij opvalt is dat die emotie zich het meest laat zien bij het hijsen van de vlag en het spelen van het volkslied.

Verschenen in schuttersproat 23, najaar 2009

Gisteravond zat ik in Westervoort in de kerk. Mijn vrouw Kitty is actief bij de vormselwerkgroep en 15 kinderen ontvingen deze avond het sacrament van het vormsel. Het was een fijne viering. Zo’n viering waarbij je het gevoel krijgt dat er toch iets van de “geest” over de aanwezigen neerdaalt.

Verschenen in schuttersproat 22, voorjaar 2009

Die jongens, die moet je in de gaten houden. Die woorden kwamen van mijn vader toen hij in 1992 stopte als commandant van Onderling Genoegen. Toen bekend was geworden dat ik hem mocht opvolgen had hij natuurlijk allerlei wijze adviezen. Over wat je wel en niet moest doen op concoursen. Over hoe je met de geweerschutters om zou kunnen gaan. Over de nukken van Petra (het paard). En ook over “die jongens”. Die jongens, dat waren de bielemannen.

Serenade

Verschenen in de schuttersproat nr. 21 – augustus 2008

Het is komkommertijd. Er is eigenlijk geen nieuws te melden. Toch heb ik beloofd weer een stukje voor de Schuttersproat te leveren. Dus achter de computer kruipen en maar hopen dat er inspiratie komt. Onwillekeurig laat je dan de afgelopen periode nog eens de revue passeren. En dan realiseer je je plotseling dat we toch een bijzondere tijd achter de rug hebben. Tussen eind april en eind mei zijn we bijna iedere week wel een keer de weg op geweest om ergens een hulde te brengen.